| نقش بهداشت نخلستان خرما در کاهش آلودگی بیماری خامج (Khamedj) در استان خوزستان |
| کد مقاله : 1191-FIPPC (R2) |
| نویسندگان: |
|
مجید امانی * عضو هیات علمی |
| چکیده مقاله: |
| ننخل خرما (Phoenix dactylifera L.) با سطح زیرکشت حدود 39576 هکتار نخلستان و متوسط تولید حدود 165 هزار تن در سال یکی از محصولات باغی مهم در استان خوزستان است که نقش مهمی در امنیت غذایی، صادرات و ارزآوری دارد. بیماری پوسیدگی گلآذین (خامج) ناشی از قارچMauginiella scaettae Cavara, (1925) در سالهای اخیر به علت عدم رعایت بهداشت، در بعضی از نخلستانهای آبادان، خرمشهر و شادگان موجب خسارت و کاهش محصول شده است. عامل بیماری به صورت میسیلیوم روی تنه و بقایای خوشه و برگ در تاج نخل زمستانگذرانی میکند و باعث خسارت بیشتری به خوشهها در سال بعد میگردد. این مطالعه به منظور بررسی اثر بهداشت زراعی نخلستان در کاهش آلودگی بیماری در نخلستانهای آلوده رقم استعمران در مناطق آبادان و شادگان که آلودگی بسیار شدیدی به بیماری داشت، اجرا شد. در طی فصول بهار، تابستان و زمستان سالهای 94-1393 ضمن بازدید نخلستان، نمونهبرداری از گلآذینها صورت گرفت و درصد آلودگی تعیین گردید. پس از انتقال نمونهها به آزمایشگاه، قارچ عامل بیماری جداسازی شد. سپس نخلستان آلوده به بیماری انتخاب و تیمارهای آزمایش 1- پاکسازی و انهدام بقایای گیاهی، 2- جمعآوری بقایای آلوده و انهدام آنها، سپس سمپاشی با قارچکش کاربندازیم، 3- جمعآوری بقایای آلوده و انهدام آنها، سپس محلولپاشی با قارچکش بیولوژیک تریکودرما و 4- شاهد بدون پاکسازی و بدون قارچکش اجرا شد. درصد تأثیر کاربرد تیمارها محاسبه و به کمک آزمون چند دامنهای دانکن مقایسه گردید. نتایج نشان داد که بین درصد آلودگی تیمارها اختلاف معنی داری در سطح 5 درصد وجود دارد. به طوری که تیمار دوم، با 59/92 و 18/85 درصد تأثیر و تیمار سوم، با 48/81 و 07/74 درصد تأثیر، به ترتیب بیشترین و کمترین اثر را در کاهش آلودگی خوشکها به بیماری خامج در آبادان و شادگان داشته است. همچنین میزان آلودگی در تیمار اول نسبت به تیمارهای دوم و سوم بیشتر بود. |
| کلیدواژه ها: |
| بهداشت زراعی، پوسیدگی گلآذین، خامج، خوزستان |
| وضعیت : مقاله برای ارائه به صورت پوستر پذیرفته شده است |
